UPDATE SJAAK

Het is en blijft een speciaaltje, die o zo lieve Sjaak van ons. Speciaal

• vanwege zijn bijnaam “Sjaak Linksaf” door de bijzondere stand van zijn linkervleugel, waar hij overigens gelukkig geen last van heeft.
• vanwege zijn zachtaardigheid en zijn rust, en dat voor een kaketoe!
• vanwege zijn aaibaarheid, wat natuurlijk gelijk een valkuil is. Want kroelen moet je met een papegaai, en zeker ook een kaketoe, vooral niet teveel doen.
• vanwege zijn overgevoeligheid voor drukte en veel geluid. Bij kinderen, bij veel visite, bij veel reuring gaat Sjaak onmiddellijk vocaal los en dat is geen pretje. Herrie en onrust zijn voor hem echt triggers om héél veel geluid te gaan produceren en dat ook te blijven doen. Het went niet, voor hem niet en voor zijn omgeving niet.
• vanwege het feit, dat hij die onrust absoluut niet heeft samen met andere vogels of andere huisdieren als honden, katten, kippen. Die vindt hij prima en daar reageert hij niet op.
• vanwege dat hij er stoer uitziet, maar eigenlijk wel een beetje een watje is!
• vanwege zijn grote behoefte aan rust en regelmaat, want in een rustige omgeving als zijn huidige opvanggezin is hij stil en helemaal tevreden. Natuurlijk hoor je hem wel een paar keer per dag, maar dat is bij iedere papegaai/kaketoe zo.
• vanwege ook zijn lichamelijke rust. Andere kaketoes springen nog wel eens alle kanten op en van hun speelboom af om te gaan boeven, maar die behoefte heeft Sjaak bijna nooit. Die zit in- en intevreden om zich heen te kijken en met zijn snavel te knarsen.
• vanwege zijn allergrootste hobby: in een zomerregentje zitten op een gewone boom. Dan geniet hij intens, onze mooie lieve witte vriend.
• vanwege het feit dat hij, als hij in de juiste rustige en harmonieuze omgeving zit, zo je hart inkruipt en de aller-, allerliefste witte vriend is die je je kunt wensen!

Voor deze lieve, mooie, speciale witte vriend zoeken wij een heel liefdevol, rustig, speciaal thuisje.

Oorspronkelijke berichten over Sjaak, uit 2017, 2020 en 2024

“Sjaak linksaf”, dat is zo’n beetje het troetelnaampje van ons nieuwste (her)opvangertje: Sjaak de midden geelkuifkaketoe.

Maar eerst even de achtergrond van Sjaak, voor zover we die weten. Een paar jaar geleden hebben wij Sjaak, na een noodkreet, halsoverkop weg moeten halen uit hele slechte omstandigheden. Arme Sjaak was tot dat moment van hand tot hand gegaan, was ook nog maar een paar weken daar waar wij hem hebben opgehaald, en niemand maar dan ook echt niemand (!) wist iets van hem. Zijn geschiedenis, zijn leeftijd, zijn geslacht, zijn karakter, álles was een verrassing voor ons toen. Natuurlijk direct naar de dierenarts met hem voor onderzoek, testen, chippen, de hele rataplan. Daaruit bleek dat de rare stand van zijn linkervleugel veroorzaakt wordt door een oude breuk van waarschijnlijk jaren her, waar nooit zorg aan was besteed. Omdat de vleugel inmiddels helemaal vergroeid is, was het ook niet mogelijk om daar alsnog iets aan te doen. Want dat zou het eerder erger maken dan minder, omdat we toen én nu de indruk hebben dat Sjaak er geen last (meer) van heeft. Maar door de stand van die vleugel lijkt het wel of Sjaak voortdurend richting aangeeft ….. Sjaak “linksaf” dus.

Sjaak is toen lang in de opvang geweest, want hij moest van zó’n eind komen, die arme jongen. Maar gelukkig werd hij na een poos geadopteerd en heeft het daar heel goed gehad. Toch was hij na een poosje weer terug, onze lieve witte vriend. Want hij woonde bij een jong gezin, met kinderen, vriendjes, dieren, een hele hoop (gezellige) reuring rond hem heen. En dat werd Sjaak op den duur wat te veel, hij raakte in feite overprikkeld en ging daardoor probleemgedrag vertonen. Dus kwam hij terug en wij ontvingen hem weer met open armen natuurlijk, onze Sjaak “linksaf”.

Na weer opnieuw een adoptie, in een rustig huishouden, ging het heel goed met Sjakie! Maar door persoonlijke omstandigheden moet hij nu, na een paar jaar, helaas toch weer terugkomen in de opvang. Maar wat doet hij het goed! Hij is rustig, zoals we ook al eerder van hem gewend waren, en gedraagt zich voorbeeldig. Hij eet met smaak zijn pellets en lekkere gaaiensnackjes, kan het goed vinden met andere vogels als ze maar niet te dichtbij komen (want onze stoere Sjaak is niet zo’n held … ), stapt op en is gelukkig weer helemaal zoals wij hem uit het verleden kennen, een brave jongen die erg zijn best doet. Het aller-, allerfijnste vindt hij een uitgebreide douche vanuit een zomerse regenbui, daar wordt hij héél blij van!

Dus conclusie: Sjaak is niet zo geschikt voor een druk huishouden, maar gedijt het beste in een rustige, liefdevolle, zorgzame omgeving met niet al te veel prikkels en een consequente benadering, maar wél leuke uitstapjes natuurlijk. Nou, dat moet toch niet ál te moeilijk zijn om te vinden voor onze lieve bijzondere vriend?