Feiten of Fabels?

Alles over papegaaien en wat daarmee te maken heeft
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Bestuur SVP
Berichten: 417
Lid geworden op: november 8, 2013, 1:24 pm

Feiten of Fabels?

Bericht door Bestuur SVP » juli 30, 2017, 12:19 pm

Over papegaaien wordt heel veel beweerd en voor waar aangenomen. Maar is het ook allemaal wel waar? Of worden dingen soms ten onrechte als waarheid aangenomen en - helaas - ook op grote schaal verspreid en in stand gehouden? FEIT OF FABEL? Hier volgen de nodige voorbeelden van Feit of Fabel.

ALS HET WARM IS MOET JE EEN PAPEGAAI NIET NAT MAKEN/SPROEIEN

Stel je eens voor hoe een papegaai van nature leeft: (meestal) in een oerwoud, met een hoge temperatuur en een zeer hoge luchtvochtigheid. Regelmatig een fikse tropische regenbui op de kop, meestal een zitplaats beschut tussen de takken/bladeren (dus niet in de volle zon) en overdag zo'n graadje of pak 'm beet 40.

Daaruit kun je eigenlijk al concluderen:
- dat je een papegaai geen plezier doet om hem in de volle brandende zon te zetten. Sterker nog, dat is hartstikke ongezond. In het oerwoud zit de vogel immers ook beschut door takken en bladeren. Op zijn minst moet hij de keuze kunnen maken of hij een zonnestraaltje mee wil pakken of dat hij lekker in de schaduw gaat zitten. Of je laat hem gelijk al in de schaduw staan. Mede afhankelijk van de temperatuur natuurlijk!
- dat het heel natuurlijk is dat een papegaai regelmatig flink nat wordt! Maar dat het natuurlijk niet de bedoeling is om dit met ijskoud water te doen. Een regenbui in de tropen is écht niet ijskoud, eerder warm. Dat moet je dus zo goed mogelijk nabootsen, met water dat lauwwarm is wanneer het op je gaaitje neerkomt. Ook lekker zelf laten badderen en flodderen in een schaal met lauw water is een heel goede mogelijkheid. Sommige gaaien vinden dit héérlijk en maken er een compleet waterfeestje van!
- dat het voor de lichamelijke conditie van een papegaai van groot belang is om in een omgeving te leven met een hoge luchtvochtigheid. Dus je sproeit/doucht een papegaai/parkietje niet alleen maar voor zijn verenpak, maar ook voor de slijmvliezen inwendig. Die slijmvliezen hebben luchtvochtigheid nodig om goed te blijven functioneren en om zich goed te kunnen vernieuwen. Zeker als het warm is, meerdere keren per dag sproeien! Te vaak kan bijna niet, te weinig wel!

Dus:
*niet in de volle zon zetten,
*gebruik lauwwarm water,
*vaak sproeien,
*badderen kan ook.

De stelling hierboven is .... een FABEL dus!

EEN MANNELIJKE PAPEGAAI TREKT NAAR EEN VROUW TOE, EEN POP IS MEER GEÏNTERESSEERD IN MANNEN. Of omgekeerd ....

Vroeger bestond dat idee rotsvast en het is dan ook in oude literatuur, of bij eigenwijze mensen, nog wel terug te vinden. Maar het wordt gestaafd door geen enkel wetenschappelijk bewijs en al helemáál niet door een brede ervaring. Dus nee, een mannelijke papegaai heeft niet per definitie meer affectie voor een vrouwelijk mens of een pop voor een mensenman.

Een papegaai heeft wél voorkeur voor de ene mens of de andere, net als wij dat ook hebben. Dat mag ook wel, de een aardiger vinden dan de ander. Maar hij moet zich natuurlijk naar iedereen toe wel netjes en fatsoenlijk gedragen! Die voorkeur heeft niets te maken met het geslacht van de favoriete mens en al helemaal niet in relatie tot het geslacht van de vogel zelf. Het kan te maken hebben met ervaringen uit het verleden met mannen resp. vrouwen, met de benadering van die mens die bij de een nou eenmaal beter/anders is dan bij de ander, met karakter van gaai en mens en zo zijn er nog wel meer dingen te bedenken. Dus het heeft te maken met individuele eigenschappen en ervaringen, van zowel de vogel als de mens, en niet met soort, geslacht of wat dan ook.

Dit is een ... FABEL DUS!

PARTNERGEDRAG (ZOALS VOER OPGEVEN) VAN EEN PAPEGAAI NAAR DE EIGENAAR IS LIEFDE, DAT IS EEN GOED TEKEN.

Vaak lees of hoor je: "Mijn papegaai geeft voer op als hij mij ziet en vraagt dan om lekker kroelen. Dat doe ik dan natuurlijk ook, want we houden van elkaar. Ik kan echt álles met mijn papegaai doen, maar verder niemand, hoor! Ieder ander bijt hij en valt hij aan. Ik vind het leuk dat mijn papegaai zo veel van mij houdt!"

Wij worden daar altijd verdrietig om. Want wat gebeurt er nou eigenlijk? De eigenaar geeft, door zijn verkeerde benadering, de papegaai de indruk dat ze partners zijn. Zoals in de natuur, dus compleet met sexuele aantrekkingskracht, hormonale stimulering en bescherming van de partner naar de buitenwereld. Om die reden worden alle andere mensen aangevallen en gebeten: "Afblijven, deze mens is mijn partner en van mij alleen!". De papegaai wordt - ook sexueel - opgewonden, omdat hij zijn eigenaar als partner ziet. Maar daar kan natuurlijk helemaal niets van komen! Er zal niet worden gepaard, er komen geen kleine papegaaitjes, terwijl de eigenaar wel voortdurend die indruk geeft aan de papegaai. En die wordt er alleen maar hormonaal actief en gefrustreerd van. Met ernstig probleemgedrag tot gevolg! Maar daar kan de papegaai niets aan doen, die reageert op de manier waarop met hem wordt omgegaan. Zielig en erg oneerlijk, om het dier op te fokken en hem vervolgens met zijn frustratie en razende hormonen te laten zitten!

Dit 'partnerschap' kan ontstaan wanneer de eigenaar zijn papegaai knuffelt, hem uit zijn mond laat eten, warm voedsel geeft of over zijn hele lijf tot onder zijn vleugels aait. Rug en onderrug (bij de cloaca) zijn erogene zônes die daardoor gestimuleerd worden. Dit zijn dingen die koppels papegaaien ook bij de partner doen: poetsen, kokken en uit elkaars snavel eten. Je merkt dan, dat de papegaai dus ook zelf voedsel begint op te geven voor zijn "partner" (kokken). Er zijn zelfs papegaaien die partnergedrag gaan vertonen doordat ze altijd direct aandacht krijgen, als ze erom vragen. Dat gebeurt immers in de natuur bij de gaaienpartner ook? Niet doen dus, let erop wat je doet. Want partnergedrag bij een papegaai is geen "liefde", het is geen goed teken als ze dat doen. Het is onterechte sexuele opwinding waardoor de papegaai in de war en gefrustreerd raakt.

De stelling? Een regelrechte FABEL!

Gebruikersavatar
Bestuur SVP
Berichten: 417
Lid geworden op: november 8, 2013, 1:24 pm

Re: Feiten of Fabels?

Bericht door Bestuur SVP » april 9, 2019, 3:45 pm

TOCHT IS LEVENSGEVAARLIJK VOOR EEN PAPEGAAI

Het is lente, de tijd van openstaande ramen en deuren komt er weer aan. Behalve voor sommige papegaaienmensen, die dat niet durven te doen omdat hun gevleugelde vriendje dan in de tocht kan komen te staan. En tocht is toch levensgevaarlijk voor een papegaai? Of toch niet misschien?

Ook in de natuurlijke leefomgeving van een papegaai staan er soms flinke briesjes. Ooit gehoord dat ze daarvan ziek werden of zelfs dood van gingen? Gelukkig niet! Tocht op zichzelf kan geen kwaad voor een papegaai. Er is nooit iets bekend geworden over een papegaai die ziek was geworden door tocht of er zelfs aan overleden is. Wel zijn er véle andere oorzaken voor ernstige ziektes of overlijden: jarenlang slecht voer, een slechte
verzorging, nooit zonlicht of buitenlucht. Maar tocht hoort niet bij die levensbedreigende oorzaken!'

Dus, lekker de ramen en deuren open met mooi weer en je papegaai vooral vaaaaaak mee naar buiten nemen! Expres op de tocht zetten is natuurlijk het andere uiterste, dat is niet aan te raden. Maar als het eens eventjes gebeurt kan het geen kwaad.

Even voor alle zekerheid: een snerpend koude wind in de winter is natuurlijk een ander verhaal. Ook dan is het van levensbelang om je gaai (bijna) iedere dag even mee naar buiten te nemen. Maar het is natuurlijk een kwestie van je gezonde verstand gebruiken om het dier niet urenlang onbeschermd aan een harde ijskoude wind bloot te stellen. Maar dat heeft dus niets met 'tocht' te maken! Over de vraag (feit of fabel) dat een papegaai zomer en winter mee naar buiten gaat komt een nieuwe aflevering binnenkort.

De stelling die hierboven staat, is helaas alweer een van de vele fabeltjes rond papegaaien.

marcowarbout
Berichten: 7
Lid geworden op: mei 24, 2019, 6:43 am

Re: Feiten of Fabels?

Bericht door marcowarbout » mei 24, 2019, 6:53 am

Prima verhaal met vele leer/aandachtspunten. Maakt dat de omgang met onze papegaai in ieder geval leidt tot een vriendelijk huisdier waar we met zijn allen veel plezier van kunnen hebben. Mag wat mij beterft regelmatig terugkeren dit soort " fabels en feiten".

Gebruikersavatar
Dorith
Bestuur SVP
Berichten: 5753
Lid geworden op: augustus 7, 2012, 6:56 pm

Re: Feiten of Fabels?

Bericht door Dorith » juli 9, 2019, 12:54 pm

Je kunt het beste een papegaai zo jong mogelijk aanschaffen, omdat ze dan het gemakkelijkste tam worden.

Om maar met de deur in huis te vallen: iedere papegaai, van welke leeftijd dan ook, kan met de juiste manier van omgaan tam worden. Iedereen die de papegaai op de juiste manier benadert (te leren o.a. tijdens onze workshops!), zal in zijn papegaai een volledig lid van het gezin vinden, een vriend voor het leven.

Een papegaai die te vroeg bij de ouders weggaat, of ze zelfs helemaal niet ziet omdat hij in de broedmachine wordt uitgebroed, mist een belangrijk stuk van de socialisatie die hem in staat stelt spannende situaties met succes te doorstaan. Als een papegaai bij de ouders blijft totdat hij zelfstandig kan eten en zelfs al uitgevlogen is ( het aantal weken verschilt per soort!) heeft dit gunstig effect op zijn ontwikkeling tot stabiele papegaai. Een papegaai is geen gedomesticeerd dier, zoals een hond. Hij is dus niet op karakter gefokt, en zal van zijn ouders moeten leren hoe hij met stressituaties om moet gaan. Zijn ouders leren hem op zeker moment af, dat hij om eten schreeuwt. Zijn ouders leren hem ook vliegen, wat weer goed is voor de spierontwikkeling. Als de ouders tam zijn en een band hebben met hun mens(en), leert de jonge papegaai ook dat deze mensen de moeite waard zijn om mee om te gaan.

Een babypapegaai met de hand grootbrengen, is een zeer specialistisch karweitje. Ten eerste gaat er nogal eens wat mis met het grootbrengen met de hand. Pap van een verkeerde temperatuur, met kropverbranding als gevolg. Of onvoldoende hygiëne, wat infecties in de hand werkt, kropverzuring of schimmelvorming met alle gevolgen van dien. Handopfok is sinds enige jaren in Nederland verboden, in België helaas (nog?) niet. In Nederland mag er alleen handopfok plaatsvinden, als de ouders het jong niet voeren of verwonden. Overigens, ineens zijn er wel érg veel ouderparen die dit zouden doen ... :? . Maar als een ouderpaar blijkt niet goed voor hun jongen te kunnen zorgen, geen goede ouders te zijn, waarom er dan eigenlijk nog mee fokken?

Ten tweede kunnen er nogal wat gedragsproblemen veroorzaakt worden door handopfok. Het diertje leert de mens kennen als een soort adoptie-ouder en zal zich tegen 'zijn' mens net zo gedragen als tegenover zijn papegaaienpapa en -mama. Maar wij als mensen missen vaak het natuurlijke vermogen van de papegaaienouders om het jonge gaaitje goed - als papegaai - op te voeden. Als gevolg daarvan, kan het zijn dat de baby-roep overgaat in schreeuwgedrag, in manipuleren van de mens. Het diertje mist de socialisatie met soortgenoten en zal zich dientengevolge onzeker voelen. Hij heeft de drang om te poetsen, maar heeft niet geleerd om dat correct te doen. Als gevolg hiervan kan hij gaan plukken.Hij leert hierbij wel hoe hij de eigenaar kan manipuleren, want die reageert op het plukgedrag. Omdat hij onzeker is, kan hij op zeker moment ook gaan bijten. Een soortgenoot zal van nature op de goede manier reageren, maar veel mensen reageren op de verkeerde manier, door een schrikreactie. De onzekere papegaai krijgt het gevoel dat hij de situatie onder controle heeft en wordt zo gestimuleerd zijn gedrag te herhalen. Wij hebben helaas al heel wat opvangpapegaaien meegemaakt die nog nóóit (!) een soortgenoot hadden gezien/gehoord/meegemaakt. Het kost tijd, moeite en deskundigheid om zo'n papegaai te leren om papegaai te zijn met het bijbehorende gaaiengedrag en niet een "pseudo-mens".

Om die reden zijn wij, als Stichting Vrolijke Papegaai, gróót voorstander van het adopteren van een volwassen papegaai. Een papegaai is ook op oudere leeftijd heel goed in staat om Vrolijk, tam, vrij te worden, mits op de juiste manier benaderd en verzorgd. Ook is van een opvangvogel van ons het karakter en de (eigen)aardigheden bekend, zodat de kans op een goede match heel groot is. Groter dan bij een babyvogel, waarvan je maar moet afwachten hoe hij zich lichamelijk maar ook qua karakter gaat ontwikkelen. Juist die vogels die soms al tientallen jaren opgesloten hebben gezeten in een kooitje, zijn zo dankbaar als ze het eindelijk goed krijgen. Ze doen zó hun best om aan de verwachtingen te voldoen en zijn echt dankbaar. Indrukwekkend en ontroerend om mee te maken!

Een verantwoordelijke nieuwe eigenaar zal zich van tevoren uitgebreid informeren over de aan te schaffen papegaai, en zeker bereid zijn om op een goede manier met het dier om te gaan. Een verantwoordelijke papegaaienhouder zal zeker bereid zijn om naar zijn eigen gedrag te kijken en zal ook openstaan voor adviezen van (ervarings)deskundigen en gedragsdeskundigen.
Papegaaien kunnen zo oud worden, dat de meeste hun eigenaar overleven. Het is dan ook net zo leuk, om een oudere papegaai een nieuw leven te geven, als de opvoeding van een jong dier. Eigenlijk dus zelfs nog leuker, omdat niet alle papegaaien een prettig leven hebben gehad bij hun oude baas. Het geeft minstens zoveel voldoening een oude grijze roodstaart, waarvan je weet dat die vele tientallen jaren in een kale kooi heeft doorgebracht, enthousiast te zien kopje duikelen tussen de klimtouwen of met volle overgave een wilgentak te zien slopen.

De FABEL dat je papegaaien zo jong mogelijk moet aanschaffen, houdt eigenlijk alleen maar de malafide handel in babypapegaaien in stand, waardoor zeer vele gaaien vroegtijdig overlijden of met ernstige gedragsproblemen gedumpt worden.
Papegaaiengedragsdeskundige

:amazone-papegaai-geel2 Jelle :dwergara Okkie :amazone-papegaai-geel Lorre :senegal Joep

opvang: : :grijze-roodstaart Joopie :amazone-papegaai-geel2 Janneke

Leo Frings
Berichten: 3
Lid geworden op: juli 12, 2019, 4:44 pm

Re: Feiten of Fabels?

Bericht door Leo Frings » juli 12, 2019, 6:24 pm

Ik lees onder anderen je papegaai mee naar buiten nemen Mijn papegaaien kunnen vliegen en ik wil dat vooral zo houden.
Ik nam regelmatig mijn Coffins Kaketoe mee naar buiten echter de laatste keer dat ik dat deed vloog deze in een grote struik / kleine boom. Het heeft mij drie kwartier geduurd eer ik haar tegen haar zin in daar weer uit wist te krijgen. Ik durf haar nu niet meer mee te nemen daar ik bang ben dat ze naar een voor mij onbereikbare plek vliegt en ik haar kwijt ben.
Vogels zijn heel anders dan honden in mijn beleving en reageren niet op de zelfde wijze als een hond. Het interesseert ze niets of je weg loopt ze doen wat ze zelf willen. Tenminste dat is mijn ervaring. Ik kan ze ook niet oppakken als ze daar geen zin in hebben. Ze komen zelf bij me of geven aan bij me te willen.

Wie kan mij raad geven om op een veilige manier zonder de vogel te beperken weer mee naar buiten te nemen.
:grijze-roodstaart Herby :kaketoe Kareltje :kaketoe-rose Rosie. Hoewel de namen anders doen vermoeden alle drie poppen.

Gebruikersavatar
Dorith
Bestuur SVP
Berichten: 5753
Lid geworden op: augustus 7, 2012, 6:56 pm

Re: Feiten of Fabels?

Bericht door Dorith » juli 29, 2019, 1:02 pm

Eens een probleempapegaai, altijd een probleempapegaai

Hoe vaak hoor je mensen niet zeggen: "Ja, maar hij is mishandeld/verwaarloosd/gepest geweest, hij heeft een rugzak(je) en dat krijg je er nooit meer uit. Daarom bijt / schreeuwt / plukt hij en dat krijg je er nooit meer uit." Niets is - gelukkig - minder waar dan dat. Een papegaai, ook een oude vogel die veel akeligs heeft meegemaakt, is leerbaar en wil zó graag genieten van zijn goede, Vrolijke leventje! Het gedrag van een papegaai hangt héél nauw samen met de aanpak, de benadering door de eigenaar.Het gedrag van een papegaai wordt bijna volledig bepaald door de manier waarop de eigenaar met zijn vogel omgaat. Aan opvangpapegaaien die Stichting Vrolijke Papegaai binnenkrijgt, is dat héél duidelijk te zien. Vaak zijn dat gaaien met een gedragsprobleem: bijten, schreeuwen, éénkennigheid c.q. partnergedrag, angst, komen vaak voor. En toch .... kunnen papegaaien héél snel van dat probleem af zijn! Ook wanneer ze dit gedrag al jaren laten zien, ook wanneer het lijkt alsof er niets is veranderd. Maar dat is wel degelijk zo. Dat bewijzen onze opvangkanjers keer op keer!

De aanpak van de eigenaar, de houding naar de papegaai toe, het respect waarmee de gaai wordt benaderd, het feit dat niet de gaai maar de baas het initiatief ergens toe neemt, dit zijn de cruciale factoren die bepalen of een gaai een 'probleemgaai' is of niet! En niet zijn verleden, niet zijn eventuele traumatische ervaringen, zelfs niet het succes dat de gaai jarenlang gehad heeft met zijn wangedrag. Nee, de baas en niemand anders heeft het gedrag van de gaai in de hand! Dat is lastig, want dan moet je jezelf corrigeren als je gaai probleemgedrag vertoont. Maar ook is het fijn, want dat betekent dat er aan probleemgedrag alles te doen is! Daarom is het van wezenlijk belang om eventueel partnergedrag, of onzeker, bijterig, angstig, schreeuwerig, gedrag te doorbreken. Daarom is het zo belangrijk dat je je verdiept in het gedrag van een papegaai, dat je weet dat je te maken hebt met een hoogintelligent dier, dat je bereid bent om je te ontwikkelen op het gebied van papegaaienkennis. Niet alleen zul je daar zelf veel plezier van hebben. Veel belangrijker nog is, dat het het welzijn van de papegaai ten goede komt. Een papegaai (of ander dier) dat met deskundigheid, liefde, aandacht wordt omringd, gedraagt zich anders dan een dier waarmee dat niet het geval is. Trouwens, geldt dit niet voor mensen eigenlijk ook?

'Probleempapegaaien' bestaan niet. Wél bestaan er eigenaren die de papegaai niet op de juiste manier benaderen en daardoor ongewenst gedrag bij de gaai veroorzaken of helpen in standhouden. Gelukkig valt daar alles aan te doen!
Papegaaiengedragsdeskundige

:amazone-papegaai-geel2 Jelle :dwergara Okkie :amazone-papegaai-geel Lorre :senegal Joep

opvang: : :grijze-roodstaart Joopie :amazone-papegaai-geel2 Janneke

Plaats reactie